مقام جلوشاهی از مقامهای کهن تنبور می باشد. این مقام در منطقه صحنه جزو مقامات مجلسی و در منطقه گوران جزو مقامات مجازی به حساب می آید. در حقیقت این مقام از مقامهای ساز سرنا بوده است که به تدریج نوازندگان چیره دست تنبور نیز آن را نواخته اند و امروزه جزو بخشی از مقامهای تنبور به شمار می آید. مقام جلوشاهی اول از نشاط و جذبه خاصی برخوردار است. این مقام را در اعیاد بزرگ مذهبی و یا در استقبال از بزرگان ظاهری با دهل و سرنا می نوازند و در پیشواز از بزگان معنوی و پیران حقیقت با تنبور و دف اجرا می گردد.  مرورگر شما پخش آنلاین را پشتیبانی نمی کند

زبان ها و لهجه های متفاوت در مناطق مختلف جغرافیایی باعث به وجود آمدن نغمات و فرهنگ های موسیقایی متنوعی در این کره خاکی شده است. در کشور ما نیز زبان ها و لهجه های متنوع و در نتیجه فرهنگ های متنوعی وجود دارد و همین امر باعث تنوع فرهنگ های موسیقایی و فواصل و نغمات متغیر در هر منطقه می گردد. تنبور و مقام های آن یکی از غنی ترین فرهنگ های موسیقایی سرزمین ما محسوب می شود، چرا که این رپرتوار یک منبع عظیم موسیقایی است که در طی هزاره ها شکل گرفته و دارای تاریخچه ای کهن می باشد که به طور مختصر به آن می پردازیم. تنبور کهن ترین ساز زهی زخمه ای است، به این معنا که اولین سازی می باشد که دسته ای بلند به همراه کاسه و وتر داشته است. قدمت این ساز هنوز به طور دقیق معلوم نیست. در کتب و رسالات زیادی در این مورد سخن گفته اند. کتاب دیکشنری گراو که در زمینه ساز شناسی می باشد، قدمت این ساز را پنج الی شش هزار سال دانسته و مجسمه های سنگی در موزه ها و آثار باستانی به جای مانده در شوش و تپه های بنی یونس در حوالی شهر موصل قدمت این ساز را ۱۵۰۰ الی ۲۰۰۰ سال قبل از میلاد نشان می دهد. در متون پهلوی و

این مقام که جزو مقامات مجلسی ساز تنبور به حساب می آید دارای حالتی حماسی و در عین حال حزن آلود است. بنا به نقل قول از استاد علی اکبر مرادی با توجه به روایتهای قدیم در باب این مقام، گویا مدیحه سرائی بوده است که زال به هنگام دیدن بدن بی جان رستم سر میدهد.این مقام دارای 4 بخش اصلی است: 1. معرفی و آغاز مقام 2. زمزمه اول 3. زمزمه دوم 4. زمزمه سوم که بین این چهار بخش اصلی کلام خوان اشعاری حماسی از متون قدیم با زبان کردی می خواند.آنچه مربوط به داستان کشته شدن رستم توسط شغاد برادر رستم در شاهنامه فردوسی وجود دارد می تواند جایگزینی مناسب برای بخشهای آوازی این مقام زیبا و حماسی باشد که با توجه به روایت قدیم بی ارتباط هم نیست.بخش پنجمِ داستان رستم و شغاد، در شاهنامه ابیاتی که زال در سوگ رستم شیون سر میدهد بدینگونه است:که دارد به یاد این چنین روزگارکه داند شنیدن ز آموزگارکه چون رستمی پیش بینم به خاکبه گفتار روباه گردد هلاکچرا پیش ایشان نمردم به زارچرا ماندم اندر جهان یادگارچرا بایدم زندگانی و گاهچرا بایدم خواب و آرامگاهپسانگه بسی مویه آغاز کردچو بر پور پهلو همی ساز کردگوا شیرگیرا یلا مهترادلاور جه

کتاب آموزشی "صد درس" شیوه تنبور نوازی، تالیف استاد علی اکبر مرادی جزو بهترین کتابهای آموزشی موسیقی به حساب میآید که سال گذشته (1393) در مراسم اختتامیه جشن خانه موسیقی بهترین کتاب آموزشی شناخته شد (خبرگزاری فارس).با توجه به روی کَرد هنرجویان موسیقی به آموزش غیر حضوری و اصطلاحاً خود آموز این دست کتابهای آموزشی در بازار موسیقی بسیار به چشم می خورد که متاسفانه برخی ارزش آموزشی ندارند.کتاب صد درس و بطور کل کتابهای آموزشی موسیقی در سطح متوسط و بالاتر برای کسانی قابل استفاده است که با کلیات نوازندگی سازی آشنا باشند و فقط جهت اِتود زدن و بالا بردن سطح نوازندگی خود از آنها استفاده می کنند، در حالی که برای برخی این شبهه بوجود میآید که چرا پس از یک یا چند بار دوره کردن این کتابها هیچ اتفاقی در نوازندگی آنها نمی افتد. در اینجا باید به صحبت استاد بزرگ موسیقی ردیفی ایران زنده یاد نور علی خان برومند توجه کرد که شاگرد باید با استاد خودش ارتباط مستقیم داشته باشد. باری، دوستانی که می خواهند با تکنیکهای بیشتری چه در ریتم نوازی و چه مضرابهای متعدد در نوازندگی تنبور آشنا بشوند این کتاب

/**/ تنبور سازی است که دستهای بلند و کاسهای گلابی شکل دارد و معمولاً از چوب توت ساخته میشود. طول این ساز در حدود یک متر و دارای سه سیم است، یکی واخوان و دو سیم دیگر بطور معمول بصورت جفت گرفته می شوند. این ساز دارای سیزده و یا چهارده پرده (دستان) و فاقد ربع پرده میباشد. در قدیم تنبور چهار سیم نیز متداول بوده است. بدون وارد شدن به جزئیات تاریخ موسیقی آثار و نقوش بر جسته به جای مانده از اقوام عهد باستان و آریایی ها، مادها، آشورها، ایلام ها، مصر و هند و یونان و رسالات کهن فارسی می توان گفت قدمت تنبور این ساز کهن ایران زمین به پنج الی شش هزار سال پیش می رسد. تنبور در نوشتههای موسیقی عرب، به شکل سازی کامل و مناسب برای همراهی با آواز معرفی گردیده و از آن به عود دسته بلند ایرانی تعبیر شدهاست. آمده است که در پنج هزار سال پیش در آناتولی قدیمی کسانی از نژاد آریایی میزیسته اند بنام " هی تیت " که تنبور بین آنان معمول بوده است و در نقشها حجاری شده روی سنگ این ساز تصویر شده است . در عراق صدر اسلام و قرون اولیه دوران اسلامی طنبور محبوبیت داشته، در همین دوره در سوریه و حجاز طنبور از

مطالعه تعاریف متعدد مقام نشان میدهد که این مفهوم از لحاظ تاریخی و نیز در بررسی های محققان قرن اخیر معانی متفاوت و گاه متضادی را داراست. از لحاظ تاریخی، مفهوم مقام اولین بار در قرن هشتم هجری (چهاردهم میلادی) در فرهنگ موسیقی اسلامی عمومیت پیدا کرد. قبل از این تاریخ، فارابی و ابن سینا در آثار خود ترکیبات متفاوت گروه های اصوات را "اجناس" (مفرد: جنس) و تشکل آنها را به صورت توالی اکتاو "جماعه" نام می دهند. بعدها صفی الدین ارموی به جای آن مفهوم دور (جمع: ادوار) را به کار برد. عبدالرحمن جامی در توضیح آواز و شعبه، در درجه اول مبانی ملودی ادوار را مد نظر قرار می دهد.  اینکه این تفاوت معانی تا چه حد به ارائه عملی موسیقی مربوط می شود احتیاج به تحقیق جداگانه دارد زیرا توضیحات این مولفان در زمینه خصایص ملودی مقام ظاهراً ملهم از ارائه عملی موسیقی زمان آنهاست. در رساله اللاذقی تفاوت های بارزی وجود دارد. وی بر خلاف متقدمان در مورد این مفاهیم سه خاصیت اصلی قائل بود: 1. بر طبق نظریه معاصران او مقام عبارت است از گروه های اصوات ملایم ولی ناقص، بدین معنا که توالی اصوات آنها یک

در دوره شاه فضل (یکی از بزرگان و عرفای آئین یارسان) هفت تن از بزرگان می زیستن، شاه فضل ولی دون (سلطان صحاک)، بّره دون (بابایادگار)، عینه ھمان انالحق منصور (رمزبار)، منصور حلاج دون (پیربنیامین)، ذکریا دون (پیرموسی)، ترکه دون (مصطفی) و نسیمه یا نسیمی دون (داود) می باشند که جم ھفت تنی را تشکیل داده اند.شاه فضل که پیر و مرشد جم به حساب میآمد بره ای داشت که هر گاه نیاز بود سر آن را می برید و غذا تهیه می کرد و هرگاه امر می کرد دوباره بره زنده می شد و به یاران گفتند: اگر شما این کار را انجام بدهید بره زنده نمی گردد.روزی شاه فضل خود را از دید یاران پنهان کرد. در آن وقت چون یاران گرسنه ماندند بره را سر بریدند و گفتند پس از آنکه گوشت آن را خوردیم دوباره فرمان میدهیم تا زنده گردد، اما هر چه فرمان دادند بره زنده نگشت تا اینکه شاه فضل خود را به یاران نشان داد و بره را نیافت و از ایشان پرسیدند که چه بر سر بره آمده است؟پس از آنکه دستور فرمودند و بره زنده گردید پرسیدند: چه بر سر تو آمد؟ کی سر شما را برید؟ عرض کرد تُرکه، فرمود کی پوست ترا در آورد؟ عرض کرد نسیمی، فرمود کی شما را به دار کشید؟ عرض کرد منص

برنامه نغمه ها کاری از گروه ادب و هنر شبکه چهار است که تاریخ شروع آن از مهر93 شروع و تاریخ پایان آن اسفند94 است.برنامه نغمه ها با هدف گفتگوی صمیمانه با اهالی موسیقی در حوزه های مختلف خوانندگی، آهنگ سازی، تک نوازی، موسیقی کلاسیک، موسیقی ملل، موسیقی مقامی یا نواحی در هر قسمت به مدت 60 دقیقه تماشایی می شود.تهیه کننده برنامه نغمه ها اصغر احدی و کارگردانی آن به عهده حبیب الله ذوالفقاری است.

کانال تنبور صائب در تلگرام

یک فوق تخصص ریه میگوید:سازندگان سازهای ایرانی، مرگی تدریجی و هولناک دارنداز زمان عاشقی استاد کار تا تولد ساز اگرچه زمانی طولانی سپری میشود اما این تولد، مرگ تدریجی سازنده را رقم میزند؛ مرگی خاموش که محصول منطبق نبودن علومِ روز با سنتهای ساخت ساز، تنهایی، و نداشتن حامی برای سازنده سازهای ایرانی ست.به گفته متخصصان علم پزشکی مسمومیت سازندگان سازهای ایرانی به آرسنیک و سیانور مسمومیتی مزمن و نه حاد است به همین خاطر تمامی ارگانها دچار آسیب جدی میشوند. فرد با بیمارهای سرطان ریه، پوست، مثانه، دیابت و نارسایی کلیوی میجنگد و جان میسپارد.خبرگزاری میراث فرهنگی- گروه فرهنگ و هنر- همه چیز تا تولد ساز شکل میگیرد؛ سم آرسنیک از راه تنفس و سیانور از مدخل پوست وارد بدن میشوند. آرام آرام به جسم استاد کار لطمه میزنند، راه نفس را میگیرند و تا مرگی دردناک، زندگی سختی را برای او رقم میزنند. زندگی با مرگ تدریجی و بیماریهایی که نام هرکدام، لرزه بر اندام انسان میاندازد. به نظر میرسد خوردن چند حبه سیر، سبزیجات، سیب زمینی شیرین و کم کردن تماس با این سم میتواند از عوارض کشنده آن کم کند اما بهبود